Karl van den Broeck stelt Grand Central Belge voor

‘Zowel Vlaanderen als Wallonië voelen zich verraden door “België”.’

Vorige week werd Grand Central Belge voorgesteld in het Brussele BRONKS-theater. Karl van den Broeck, chef Boeken van De Morgen, bracht een inleidende speech. Hieronder enkele fragmenten.

‘Toch versterkt dit boek me weer in mijn overtuiging dat kranten en weekbladen steeds vaker een deel van hun core business overlaten aan uitgevers van non-fictie. Louis Paul Boon publiceerde zijn reportages voor ‘Brussel, een oerwoud’ destijds in De rode vaan. Henry Morton Stanley trok in opdracht van The New York Herald naar Congo om Dr. Livingstone te gaan zoeken. Vandaag is er voor dit soort teksten steeds minder plaats. Het is een vaststelling, meer niet. [...]

Zowel Vlaanderen als Wallonië voelen zich verraden door “België”, door de Brusselse haute finance die de rijkdom uit noord en zuid naar holdings en investeringsmaatschappijen, als de Société Générale de Belgique, liet wegvloeien.

En het arme Vlaanderen van toen is nu het protserige, rijke Vlaanderen dat zich uitgezogen voelt door het potverterende Wallonië.
De kinderen en de kleinkinderen van de haveloze Vlaamse arbeiders die de Grand Central Belge meter na meter aanlegden over de heuvels en rotsbergen van de Entre Sambre et Meuse zijn nu de Vlamingen die in die regio de fraaiste huizen komen kopen. Als vakantiehuis of tweede woning.

Maurice bekent dat hij pessimistisch is. “Al sinds het vastleggen van de taalgrens en de heisa rond Leuven Vlaams zit er een barst in het land. Die barst is nu een kloof geworden. Ik zie niet in hoe je die nog dicht krijgt. Vooral het laatste jaar zijn veel Walen geradicaliseerd. De tijd dat we België te allen prijze wilden samenhouden is voorbij. En als ik nog eens in Vlaanderen kom, merk ik dat er ook dáár iets definitief veranderd is. Ça m’énerve.”

Philippe Van Parys ziet toch nog een opdracht voor België: “Aantonen dat een politieke entiteit kan functioneren, ook als ze geen natie is en nooit een natie zal zijn. In die zin kan België een schaalmodel, een voorbeeld voor Europa zijn. Een verenigd Europa zal een utopie blijven als wij in België niet het bewijs leveren dat het mogelijk is.”

De eeuwige Marc Eyskens is in grote doen in dit boek: “Eigenlijk zijn de grote landen, zelfs de Verenigde Staten, niet meer dan kibbelende provinciën van Globalistan. […] Hun bestuur komt neer op un pouvoir gesticulatoire: ze maken veel gewichtige gebaren in het ijle, maar ze maken geen verschil meer.”

En ondertussen mort het volk. Ook de nieuwe Belgen. Abdul in Mechelen is boos: “Mijn vader heeft hier meer dan twintig jaar gewerkt en bijna dertig jaar gewoond. Wat hij hiermee heeft opgebouwd aan België, wordt nergens vernoemd, laat staan dat het land hem dankbaar zou zijn.” [...]

Dames en heren, Grand Central Belge is het beste boek aller tijden. U moet het kopen.’

Lees hier de volledige speech van Karl van den Broeck.

Geef een reactie

Filed under Geen categorie

Geef een reactie